CUatFinish.be blog

CUatFinish.be blog

Eindelijk prijs in FK 2017! Zege op kletsnat Puurs

VerslagenPosted by Mats Mon, July 10, 2017 11:40PM

Zaterdag 1 juli stond de zesde race van het Formula Karting kampioenschap op de kalender, op het 1km circuit van Inkart Puurs. De weergoden waren me gunstig gezind, want het was één van de natste racedagen die ik al heb mogen meemaken. Jammer genoeg was ik niet fit door ziekte, maar dankzij de regen werd het fysiek ook minder zwaar, waardoor ik het goed vol kon houden. Bovendien had ik nog een volledige zondag om te recupereren.

Gezien het groot aantal rijders werd beslist om in twee groepen te rijden, zodat de kartverschillen beperkt konden worden. De opzet van de dag was vier races van vijftien minuten, telkens met een hotlap kwali voorafgaand aan de race.

Race 1 - kart 24 - groep B

Ik kwam in de eerste race in een groep terecht met Rico, Yoan, Dylan, Selina, Nick en Thom, wat niet bepaald een cadeau is... Ik ontliep wel Ruben en Mathias. In kart 24, die blijkbaar nog aan de kant stond voor de race, kon ik absoluut geen grip vinden tijdens de kwalificatie. De kart gedraagde zich helemaal niet zoals ik wilde en uiteindelijk strandde ik op startplaats vier. Ook tijdens de eerste ronde van de race leek het er op dat ik geen aanspraak zou maken op de zege, maar dan plots begon het te klikken in ronde twee. Waar ik tijdens de kwali en de eerste ronde geen grip had, verbeterde die zienderogen in de tweede ronde en wist ik al snel Yoan te passeren toen hij in duel was met Dylan. Dylan maakte kort daarna een fout, waardoor ik al snel tweede lag. Later die ronde maakte ook Rico een klein foutje, wat ik meteen afstrafte. Daarna liet ik iedereen voor dood achter en kon ik de race winnen met meer dan tien seconden verschil. Die 24 bleek uiteindelijk een prima kartje te zijn. Tweede werd uiteindelijk verrassend Tom Van Doorn, die weliswaar in een heel fijn sturende kart 9 zat, de kart waarin overigens ook Ruben met twee vingers in de neus zijn eerste race kon winnen. Selina werd derde, nadat Dylan als laatste werd geklasseerd wegens te weinig gewicht. Rico en Yoan vielen uiteindelijk nog terug naar de vijfde en achtste plaats.


Race 2 - kart 5 - groep B

Deze keer kwam ik in dezelfde groep terecht als Ruben, met als voornaamste andere concurrenten Dylan en Jelle, die ook altijd sterk is in de regen. Ook Rico zat weer in deze groep, maar hij kreeg het naarmate het natter werd steeds moeilijker.

Ruben zat in mijn kartje 24 van de eerste race, terwijl die 5 die ik nu had helaas wat minder was. Veel minder stabiel in de traagste bochten, en nadat ik me als tweede kwalificeerde moest ik meteen toekijken hoe Ruben probleemloos van me wegreed. Gelukkig was m'n pace goed genoeg om in de tweede helft van de race weg te rijden van Dylan en Jelle. Rico finishte pas als zevende in kart 23, terwijl Selina zelfs voorlaatste werd in kart 10. Door zijn overwinning stond Ruben na twee races op kop met twee zeges.


Race 3 - kart 23 - groep A

In deze race kreeg ik allicht mijn sterkste groep van de dag voor de kiezen, want de gehele top 4 van het uiteindelijke dagklassement zat in deze groep. Ik kreeg kart 23, die van Rico de vorige race, en had er vooraf dus niet zo'n goed oog op. Niets was echter minder waar. Het kartje mocht dan wel niet het beste van allemaal zijn, hij was stukken stabieler dan de 5 die ik de race ervoor had. Rico had het er kennelijk gewoon lastig in, maar bij mij ging het vlot. Ik pakte overtuigend mijn eerste pole positie, voor Yoan, Ruben, Stefan en Jelle. Ruben had de pech de nummer 10 te loten, maar reed daar nog enorm sterk in, al moest hij meteen de rollen wel lossen bij de start.

Yoan was echter minder makkelijk af te schudden in goed kartje 22. Hij bleef op mijn bumper kleven en had vooral meer tractie als ik, waardoor hij op het binnenstuk vaak gevaarlijk dicht kwam. Gelukkig reed ik zo'n korte lijn in deze omstandigheden dat het zonder fout van mij nagenoeg onmogelijk is om in te halen. Het andere positieve punt is dat ik telkens op het laatste stuk buiten wat afstand kon nemen van Yoan, zodat hij binnen met een achterstand begon en dus nooit dicht genoeg kwam om een poging te wagen. Op twee ronden van het einde was de veer dan gebroken bij Yoan en finishte ik de race uiteindelijk nog met vier tienden voorsprong. Ruben kon mooi Stefan en Jelle afhouden voor de derde plaats.

Dit resultaat betekende dat ik (1e-2e-1e) als leider de laatste race inging, met drie punten voorsprong op Ruben (1e-1e-3e). Ruben en ik zaten niet bij elkaar in die laatste race, wat een voordeel was van mij. Ik had het met andere woorden volledig in eigen hand.


Race 4 - kart 19 - groep B

Ruben kwam in kartje 15 (ook niet de beste) niet verder dan de derde plaats in zijn groep A. Met Jelle en Stefan in zeer goede kartjes 9 en 17 was het sowieso al een moeilijke opgave, maar hij heeft nog lang gestreden met Stefan om de tweede plaats. Een ultieme poging in de laatste bocht draaide uit op alles of niets, maar hij was te hard en Ruben liet Stefan vlak voor de lijn opnieuw passeren, zodat hij dus derde werd. Respect naar hem toe om het toch te proberen en ook meteen zijn fout te erkennen. Jelle won zeer knap de race.

In mijn race moest ik opnieuw rekening houden met Yoan in heel goede kart 12, terwijl Ward ook gevaarlijk bleek te zijn in die andere heel goede kart 9. Dylan in kart 22 mocht ik ook niet uit het oog verliezen.

In de kwali dacht ik met een tijd van 2:13.1 wel dat ik de pole zou hebben gepakt, maar Yoan ging nog bijna een seconde harder in die 12! Ik ging dus van start als tweede, voor Ward en Dylan.

Die kart 12 bleek niet bij te houden te zijn. Ik nam veel risico om bij Yoan te blijven en de eerste ronde lukte dat nog net, maar toen werd ik iets te overmoedig in de eerste chicane buiten en kwam ik dwars te staan. Vier seconden kwijt, en gelukkig kon ik nog net voor Ward blijven. Daarna besloot ik het een fractie rustiger aan te doen, want tweede blijven betekende sowieso dat ik won. Ik mocht zelfs nog naar plek vier zakken. Zo gezegd zo gedaan, Ward had zijn handen vol met Dylan waardoor ik opnieuw probleemloos wegreed en uiteindelijk tien seconden achter Yoan als tweede finishte, zo'n twintig seconden voor Ward en Dylan. Mijn eerste dagoverwinning van het Formula Karting seizoen 2017 was een feit!

Ruben eindigde als tweede op negen punten, terwijl Yoan derde werd, nog twee punten verderop. Vierde werd heel knap Jelle Soeffers, voor Mathias. Rico kende een ware off-day en eindigde pas als zeventiende, waardoor plots ook heel het kampioenschap weer open ligt.



Ik heb genoten van het duel met Ruben en ik denk dat we allebei verdienden te winnen die dag. Ik heb vier gemiddeld tot goede kartjes gekregen terwijl Ruben één hele goeie, een goeie, een gemiddelde en een slechte voor de kiezen kreeg, wat elkaar wat compenseert. Het maakte ook uit wanneer andere goede rijders een hele goede kart kregen, wat mij punten kostte in de laatste race ten opzichte van Yoan, maar Ruben ook ten opzichte van Jelle en Stefan. Het was close, en fun, en ik kwam er als winnaar uit. Op naar de volgende!

Foto's: (c) Jaap Harthoorn



  • Comments(1)//blog.cuatfinish.be/#post16

Mats komt uit voor BlueStar op KWC

NieuwsPosted by Mats Mon, July 10, 2017 11:30PM
Ik zal op het Kart World Championship eind deze maand uitkomen voor BlueStar Racing team, waarbinnen ik aan de zijde van wereldkampioenen Mathias Grooten, Rico Haarbosch en Ruben Boutens het beste van mezelf zal geven om te strijden voor het individueel en teamkampioenschap.

De teamgenoten die ik heb zijn me zeer bekend, en wellicht de sterkste selectie aan rijders die je kan maken binnen België en Nederland. Ik zal mijn handen vol hebben om elke race ijzersterk voor de dag te komen, maar net dankzij deze ultieme teamgenoten aan mijn zijde zal ik extra gemotiveerd zijn om elke seconde van het kampioenschap boven mijzelf uit te stijgen.

Laat je niet misleiden, ik zal ook zeker mijn best doen om die individuele titel te pakken! Het belooft leuk te worden binnen ons team, want dat teamkampioenschap is natuurlijk ook een prioriteit.

  • Comments(0)//blog.cuatfinish.be/#post15

BIKC Race 3 - Machelen

VerslagenPosted by Mats Mon, July 10, 2017 11:22PM

Op zondag 25 juni vond de derde van vier manches van het Belgian Indoor Karting Champioship plaats, dit keer op één van mijn favoriete banen, FKI Machelen. Er werd niet met de standaard race karts van FKI gereden, maar wel, net zoals vorig jaar, met de PGKZ karts van KZR uit Italië, met 19 PK en zes versnellingen. De trainingen op zaterdag liepen zeer goed, en ik was vastbesloten om te mikken op de overwinning, ondanks mijn overgewicht van dik zes kilo ten opzichte van de tegenstand (minimumgewicht is 80 terwijl ik heel de dag niet onder 86.5 kwam).

Race 1 - Kart 9 - P1

Ik kreeg voor mijn eerste race kartje 9, een snelle, terwijl voornaamste concurrent Giovanni de (tot dan toe ook snelle) kart 7 kreeg. In de kwalificaties ging het nek aan nek. Tijdens de eerste kwalificatie wordt er vijf minuten gereden terwijl de kwalificaties voor de resterende races in een hotlap beslecht werden. Gedurende die vijf minuten deden Giovanni en ik continu haasje over. Het leek er op dat ik de pole zou pakken met één duizendste van een seconde, maar Giovanni wist in zijn laatste (en extra rondje ten opzichte van de rest...) er toch nog enkele honderdsten extra uit te halen. Het zou gaan tussen ons twee, want Mathieu Detry volgde als derde al op zeven tienden van een seconde.

Zo voorspeld, zo gedaan. Gio en ik reden vanaf de start weg, maar ik had het enorm lastig om bij te blijven. Ik moest alles uit de kast halen en bleef bij hem, maar ik kon onmogelijk dicht genoeg komen om een actie te proberen. Met momenten reed hij ietsje weg, waarna ik het gat weer dichtreed, en zo was er lang een jojo-effect. Toen ik weer net ietsje verder achter hem zat had ik geluk dat Gio even werd opgehouden door enkele tragere piloten, waardoor ik weer de aansluiting kon maken, al zat ik nog steeds niet op zijn bumper. In het naar buiten rijden had hij weer zo'n drie kartlengten voorsprong en ik dacht dat het weer niet zou lukken. Gio keek achterom op de rechte lijn, en toen wist ik dat hij niet meer zou kijken op het volgende rechte stuk aangezien hij dacht safe te zitten. Ik heb toen enorm veel risico genomen in de remzone van de eerste hairpin en nam zo een perfecte bocht. Ik zat toen dichter bij Gio, maar hij had nog steeds een klein gat, maar ik besloot er toch voor te gaan de volgende hairpin, en het lukte! Een clean manoeuvre waarbij we elkaar zelfs niet raakten. Hij zag me net op tijd komen. Ondanks mijn zeer laat remmen kon ik toch netjes de apex halen, en zo de leiding overnemen. Dit was ongetwijfeld een van de beste inhaalacties die ik ooit heb gedaan, en dat gaf me dan ook een boost.

Ik moest meteen in de verdediging, want Giovanni kon achter mij dichter bij mij blijven dan ik bij hem. Het is nu niet zo moeilijk in die schakelkarts om kort te rijden zonder veel tijd te verliezen, dus het kwam nooit meer tot een aanval van Giovanni. Na een paar ronden moest hij echter lossen toen hij een probleem kreeg met het schakelen van versnelling drie naar versnelling vier, wat hem enkele tienden per ronde kostte. Uiteindelijk pakte ik de zege met zo'n anderhalve seconde voorsprong. Goed begonnen!

Het verloop van deze eerste race kan je in onderstaand filmpje bekijken (met het cruciale inhaalmanoeuvre vanaf 11:08 tot 11:30. Mathieu Huls en Matts Breckpot wonnen hun eerste race in hun groepen, en uiteindelijk zou het de hele dag tussen ons drie gaan.


Race 2 - kart 14 - P1

Eerste gedachte bij het uitrijden van de pits: "Staan hier twee motoren op??!!". Menselief, wat ging dat ding hard uitkomen bocht en op de rechte lijn! Het enige nadeel is dat hij zó snel was dat hij bijna niet meer te controleren was. (Dit had goed te zien geweest op film, maar mijn camera weigerde helaas dienst tijdens race 2...). Bijgevolg was het dus een gevecht om ermee te rijden, en ondanks dat ik uitgeput aan de finish kwam, was het ook met een enorme voorsprong.

In de kwalificatie waren er vele die even grote ogen trokken. Ik geloof dat die one lap kwali het beste rondje was dat ik heb gereden. Foutloos, hard, wat resulteerde in pole positie met maar liefst negen tienden van een seconde voorsprong op de als tweede geplaatste Alain Huls, en meer dan een seconde voorsprong op Kris Cools, Michael Leenders, Paul Theysgens en Giovanni Baccelieri.


De race was dan ook niet zo spannend. Ik kon meteen wegrijden. Het verschil in beste tijden bedroeg nu nog "slechts" drie à vier tienden met de rest, maar dat was genoeg om met meer dan tien seconden verschil te winnen. Die 14 is gewoon te snel, ondanks het wel zeer vervelende rijgedrag dat ermee gepaard ging. Kris Cools werd uiteindelijk nog tweede achter mij.

Mathieu en Matts wonnen ook allebei hun tweede race, waardoor we met drie bovenaan bleven staan in de stand. Ze misten wel allebei al één keer de snelste rondetijd, waardoor ik toch alleen als eerste stond aangezien je voor snelste rondetijd ook een extra punt krijgt. Ik had in mijn twee races telkens de beste tijd.

Race 3 - kart 3 - P1

Voorlopig kon mijn geluk niet op, want ook voor deze race lootte ik een heel mooi kartje. Kart drie mocht dan in rechte lijn heel wat inboeten op kart 14, maar hij lag zo goed in de bochten dat het in rondetijden niet zo heel veel scheelde.

Ik kwam echter goed weg tijdens de kwalificatie, want bij het opdraaien van de rechte lijn buiten stuurde ik te vroeg in waardoor ik de bandenmuur aan de binnenkant raakte en veel snelheid verloor (mooi te zien vanaf 00:39 in het filmpje). Ik was bang dat ik de pole positie zo weggegooid had, maar door alles er blijven uit te persen hield ik toch nog een dikke tiende van een seconde over op Mathieu Détry en 2.5 tienden op Michaël Leenders. Ik kon probleemloos wegrijden en de zege pakken, terwijl de plaatsen twee en drie ongewijzigd bleven.

Aangezien Matts Breckpot en Mathieu Huls deze keer hun race niet wonnen stond ik nu met een voorsprong van zes punten bovenaan de rangschikking.


Race 4 - kart 21 - P2

Kart 21 was opnieuw een goede kart, al was het niet de grootste bom. Grootste concurrent in deze poule was opnieuw Giovanni, maar die kwam er uiteindelijk niet echt aan de pas in kart 11. Uiteindelijk bleek youngster Paul Theysegens mijn grootste concurrent te zijn in die race. Na een schakelprobleem in mijn kwali rondje (mooi te zien vanaf 00:34 in het filmpje) miste ik de pole met een kleine twee tienden verschil t.o.v. Paul, die in bomkart 16 zat.

Bij de start was het meteen duidelijk dat het moeilijk zou worden. Die kart 16 trok iets te hard weg. Paul besliste verrassend genoeg om zijn shortcut niet te nemen in de eerste ronde en dus nam ik hem, in de hoop dat hij in verkeer terecht zou zijn gekomen. Jammer genoeg was het niet zo en reed hij zelfs zijn beste rondje van de race in de tweede ronde, waardoor hij zelfs met een kleine voorsprong op mij de shortcut uit kwam. Daarna was het even vechten om aan te klampen, maar toen begon Paul foutjes te maken waardoor ik makkelijker kon bij blijven. Toen ik weer iets dichter zat dan ik heel de race had gezeten besloot ik op dezelfde plaats als op Giovanni in race 1 mijn aanval te plaatsen. Helaas lukte dat deze keer net niet en behield Paul de positie, om die uiteindelijk niet meer af te geven en de zege te pakken. Ik moest me voor het eerst die dag dus tevreden stellen met plaats twee, maar stond nog steeds op kop in het dagklassement.


Race 5 - kart 13 - P2

Dit was even schrikken bij de loting, want kart 13 was al heel de dag een absoluut drama. Op zich niet erg, want van de vijf kalificatieraces mocht je je slechtste resultaat laten vallen, wat betekende dat ik sowieso al drie eerste plaatsen en een tweede plaats kon laten tellen in de puntenlijst. Maar hey, ik voelde me gierig en wilde daar vier eerste plekken van maken. Dat vooruitzicht was nu nagenoeg onmogelijk geworden en dus focuste ik me gewoon op zo goed mogelijk rijden.

Grote concurrent voor de dagzege Mathieu Huls zat ook in mijn groep, in bomkart 16, wat het dus nog extra moeilijk zou maken om te winnen. De hoop die ik had was dat kart 13 misschien beter zou zijn geworden aangezien die net een aantal races in het werkhuis stond. Het betekende ook dat ik met een koude kart de kwalificatie moest aanvangen, maar na outlap lang als een gek te slingeren en remmen stond alles wel warm.


Ik reed een fenomenaal kwalificatierondje en kwalificeerde me op twee tienden van Mathieu, terwijl ik ook rekening moest houden met Daniele Torriani, Mathieu Détry en Dylan De Wolf achter mij.

Tijdens de race was al vanaf het moment dat de pace kart weg was duidelijk dat ik niet zou meestrijden om de zege. Die 16 was gewoon te snel om bij te houden en die 13 had de kracht niet. Ik kon nog even aanklampen, maar na drie ronden was er een gat dat niet meer te dichten viel. Ik mocht van geluk spreken dat de jongens achter me hun start misten en dat ze uiteindelijk niet echt meer in de buurt kwamen. Meer dan die tweede plaats zat er niet in.

Door die overwinning van Mathieu gingen hij en ik ex-aequo de finale in. Matts volgde op zes punten. Ik hing met andere woorden dus al heel de dag aan de leiding, ondanks de zes kilo te veel.


Finale - kart 12 - P5

Het noodlot sloeg toe tijdens de finale. Ik lootte kart 12 (eigenlijk 14, maar blijkbaar mocht je tijdens de finale nu plots niet meer een kart loten die je in de reeksen al hebt gehad terwijl dit in Puurs en Eupen wel degelijk mocht!). Die 12 is er gedurende de dag meermaals uitgenomen en weer ingezet nadat verschillende piloten gingen klagen over het rijgedrag en de snelheid. De dagzege pakken werd zo onmogelijk, maar natuurlijk gaf ik nog steeds het beste van mezelf, zoals altijd. Opnieuw reed ik een heel sterk kwalificatierondje, maar het was maar goed voor de vierde plaats. Wat wel goed was is dat Mathieu Huls niet verder kwam dan de zesde startplek, ondanks het feit dat hij toch in goede kart 19 zat. Matts Breckpot startte echter als tweede, waardoor hij virtueel dagwinnaar was. De finale telt immers mee voor dubbele punten, wat die slechte kart nog extra pijnlijk maakte voor mij...


Bij de start waren mijn voorgangers al tijdens de eerste meters gaan vliegen en toen Kris hem er wel even heel brutaal tussen bonjourde in de derde bocht was de aansluiting meteen helemaal weg. Ik besloot dan maar meteen mijn shortcut te nemen, en toen Kris hem nam zat ik er nog voor. Voor mij was het nu zaak te focussen op P2 in het dagklassement, en het enige wat ik daarvoor moest doen was Mathieu achter me houden. Een rondje zat ik jammer genoeg niet helemaal op te letten en zat hij dichter achter me dan ik dacht. Hij kwam me netjes voorbij einde rechte stuk buiten en daar ging P2 in het klassement. Hij en zijn kart waren te snel om bij te houden. Ondertussen kreeg ik achter me ook weer bezoek van Kris, maar ik had geluk dat hij nog een hele trein aan rijders achter hem had zitten. Uiteindelijk moest hij op hen beginnen verdedigen, waardoor ik meer ademruimte had en redelijk comfortabel nog vijfde werd, maar de dagzege en P2 waren dus weg. Arnaud Teuwen werd tweede in de finale en hij miste zo slechts één punt op mij om derde te worden, net zoals in Puurs.


De off-day van Giovanni maakt wel dat de strijd om P2 in het gehele kampioenschap weer helemaal open ligt tussen mij, Gio en Arnaud. Matts lijkt buiten schot te zijn, maar ook hij kan nog wel eens pech kennen natuurlijk. Op naar Wavre in oktober!



Foto's: (c) Marc-Alexandre Stordeur



  • Comments(0)//blog.cuatfinish.be/#post14

Z.I.K.K. Finalerace: mooi duel Eliano voor P4

VerslagenPosted by Mats Mon, June 19, 2017 04:50PM

Op zondag 18 juni was er na een lang seizoen van veertien races dan eindelijk de finalerace van het Zeeuws Indoor Karting Kampioenschap voor teams. Voor aanvang stonden we met ons team Loonbedrijf de Looff op de vijfde plaats, met twee punten achterstand op Klaver 4. We moesten dus vol aan de bak om proberen die vierde plaats nog te bemachtigen.

Aad nam de kwalificatie en start voor zijn rekening (al had ik gezien het een hotlap kwali was dat ook graag zelf gedaan :-) ). Aad had het zichtbaar moeilijk, en na een matig rondje in de kwali startten we als voorlaatste, waarna hij in de eerste ronde zelfs terugviel naar de laatste plaats. Uiteindelijk kon hij TZN passeren, maar voor de rest leek hij alles een beetje te moeten ondergaan in die kart 5. We besloten daarop om vroeg te wisselen, en ik zou als tweede piloot gaan.

Aad kwam als eerste van iedereen de pits in en ik kreeg kart 26, waar ik tevreden van was. Maar helaas had ik me vergist en was het de 28 die goed was, niet de 26. Hij stuurde wel enorm fijn, maar jeetje, wat een sloom ding als je de bochten uitkomt! Na een ronde of tien had ik dan een alternatieve lijn gevonden waarmee ik toch nog drie tienden extra kon vinden ten opzichte van die rondjes 43.7-43.8, want anders bleven we terrein verliezen. Uiteindelijk draaide ik met die alternatieve lijn 43.4-43.6 continu en was ik na Danny van Domburg (Haarbosch Racing) de snelste man op de baan. Ik moest verdomme wel heel hard mijn best doen om die tijden uit die 26 te halen, zonder al te veel slippen. Want als je een deel van je snelheid verliest in de bocht kwam die kart gewoon niet meer weg. Ik was tevreden over hoe ik mijn stint gereden heb, en kon uiteindelijk pas als voorlaatste gaan wisselen omdat het daarvoor nooit uitkwam om een goeie kart te komen halen. Tim moest uiteindelijk weer in die kart 5 stappen, iets waar we niet op gehoopt hadden. Ik wilde graag dat een andere toppiloot nog in die 26 terecht zou komen om te vergelijken, want ik was redelijk zeker van mijn stuk dat niemand harder zou gaan in die kart. Helaas voor mij stond ze gedurende de derde stint dus opnieuw, net zoals stint 1, in de pits, en tijdens de laatste stint zat helaas één van de mindere rijders in die kart.

Tim verbaasde ons ondertussen allemaal tijdens zijn stint in die 5, want hij kon na Mike Bartelen van Klaver 4 (kart 7) gewoon de snelste tijden draaien, met uiteindelijk zelfs een 43.3 als beste tijd, wat toch wel een heel stuk sneller was dan Aad in die kart. Tim reed op die manier, net zoals ik, de achterstand op de meeste concurrenten dicht, en aldus lag alles weer redelijk dicht bij elkaar toen we onze laatste wissel gingen maken.

Halfweg de wisselperiode riepen we Tim binnen en moest de zieke Eliano aanzetten voor zijn stint, waarbij hij kart 3 kreeg, die in orde moest zijn. Hij moest even in zijn ritme komen, maar hij was helaas net niet snel genoeg om echt een aanval te kunnen plaatsen op de derde of vierde plaats. We hingen vijfde op dat moment. We hadden een beetje geluk toen Mika Mathia van Veersedam zijn long cut (die wij in stint 1 al hadden gedaan) nam en daarbij net voor Rico de baan weer op kwam. Mika ging vol verdedigen, ook al had Rico zijn long cut nog niet gedaan. Hij besloot hem dan maar de volgende ronde te doen en hij viel daardoor net achter ons terug. Ik gaf Eliano meteen het teken dat hij alles dicht moest houden, want niet verdedigen en hopen op de positie van Auto Sturm had ook niet meer gelukt denken we, daarvoor lagen ze nét ietsje te ver voor. Eliano deed het voortreffelijk, maar uiteindelijk deed Rico dan een poging, die niet al te goed afliep. Het contact was te hard en hij kreeg de oranje vlag waarop Eliano dan weer voorbij kwam.

Daarna was het nagelbijten tot de finish. Eliano deed het super. Rico kon geen gaatje vinden, en dat is al een prestatie op zich om hem achter je te houden, maar dat onze veertienjarige knul dit voor elkaar kreeg is helemaal bijzonder knap te noemen! Hij reed foutloos in de verdediging en ondanks dat de stress allicht elke ronde zwaarder zal zijn beginnen doorwegen, hield hij stand. Eliano, zoals ik je al gezegd had na de race: Ik ben trots op je! Zelfs al had hij geen stand gehouden had ik het al meer dan knap gevonden wat hij had gedaan. Zo werden we tijdens de race toch nog vierde, maar jammer genoeg voor ons viel alles een keer op zijn plaats voor Klaver 4 en wonnen zij de koers, en pakten zij dus ook de vierde plek in het kampioenschap. Veersedam eindigde als tweede in de race, Sturm als derde. Veersedam is de nieuwe kampioen van het Z.I.K.K., voor de tiende keer al! Haarbosch Racing sluit het kampioenschap af als tweede, voor Auto Sturm.

Ik vond het een heel fijn kampioenschap om te rijden en kijk er naar uit om volgend seizoen opnieuw aan te treden voor de Looff. We maakten in de tweede helft van het seizoen een enorme progressie, en willen die lijn doortrekken. Bedankt Tim, Eliano en Aad om ook telkens het beste van jezelf te geven, en Martin voor het voortdurende coachen. Altijd leuk om over strategieën met je te praten. Als laatste bedankt aan David, die het team sponsorde voor dit kampioenschap.



  • Comments(0)//blog.cuatfinish.be/#post13

KartCup Race 5 - KCR - Ben ik vervloekt in Roosendaal?

VerslagenPosted by Mats Sat, June 17, 2017 08:32PM

De klok slaat alweer Roosendaal, want dinsdag 13 juni was het opnieuw tijd voor de KartCup. Samen met Eliano rijd ik onder de teamnaam K2, maar dit keer waren het drie individuele sprintraces in de tegengestelde richting, mijn favoriete richting, met telkens een pitstop van 15 seconden. De kwalificatie duurde vijf minuten. Het was belangrijk dat je bij de beste helft kwalificeerde, anders werd je onherroepelijk verwezen naar de tweede groep, en kon je tijdens de drie races dus nooit beter scoren dan een elfde plek. Eliano en ik haalden het allebei met respectievelijk een achtste en vijfde tijd, terwijl concurrenten als KCR een rijder naar de tweede poule verwezen zagen.

Tijdens de eerste race bleek al snel dat ik niet het materiaal had om de leiders te kunnen volgen. Daar miste die kart 5 gewoon te veel snelheid voor. Ik bleef wel in de buurt van Tim voor me, maar het was vooral ook opletten achter me met Danny, die ook hard ging en iets vroeger ging pitten. Ondertussen vond Selina voor ons net genoeg snelheid in kart 1 om buiten schot te blijven van ons. Het begon er om te spannen op het laatste en ik had nog drie ronden de tijd om mijn stop te nemen. Ik wilde echter niet te veel risico nemen, en besloot dat als Tim die eerste ronde van die drie niet zou binnen gaan, ik mijn stop zou doen. Gelukkig voor mij ging Tim wel naar binnen en reed ik nog een rondje door. In dat rondje verloren Danny en Tim tijd door met elkaar te battlen en zo kwam ik voor beiden weer de baan op, om een vierde plek te scoren. Eliano viel jammer genoeg nog terug naar de laatste plek deze race.

Aangezien race 2 met omgekeerde grid plaatsvindt, kreeg ik in die race de zevende startplek in ook kart 7. Mike had het best zwaar te verduren in dat ding, en dat was inderdaad jammer genoeg ook één van de traagste karts van het veld. In de eerste ronde ging Eliano meteen pitten, om zich volledig te kunnen focussen op zijn race, en ik opende meteen de aanval op Danny voor me. Helaas kon hij na mijn actie de volgende bocht weer binnenkant nemen en daar profiteerde Selina van om mee te glippen. Ik had echter meer snelheid buitenom en op de rechte lijn kwam ik weer bijna volledig voor haar te zitten (haar voorbumper aan mijn achterwielen). Ze besliste om vol voor de inhaalactie te gaan, maar ook ik probeerde hierop te anticiperen door ook wat later te remmen. We maakten even licht contact in het midden van de bocht toen Selina een beetje doorschoot, maar die tik op mijn zijkant was genoeg om mij van de ideale lijn te zetten en recht de muur bij de exit in te vliegen, waarna het game over was, want ik stond nog even vast. Na de race moest ik even vijf minuten stoom aflaten, maar daarna hebben we rustig over het voorval gepraat met Corné erbij. De wedstrijdleiding had het niet goed gezien, enkel vanop een afstandje, en dan begrijp ik dat je inderdaad niet kan ingrijpen. Het enige wat ik met zekerheid weet is dat ik me niet zelf heb vastgereden door niet de plek te willen opgeven, daar ben ik van overtuigd. Ik ben er van overtuigd dat ik op het moment van het contact nog in positie lag om de plek te houden. Na dat contact ging het echter allemaal heel snel en had ik geen tijd meer om te reageren en de muur te vermijden. Corné zei ook dat ik te veel risico nam om het te proberen, maar ten eerste vond ik helemaal niet dat ik een risico nam (misschien een heel kleintje) en ten tweede, als je in sprintraces al nooit een risico durft nemen, ja, hou dan op met karten :). Of ik nu Selina als schuldige moet aanduiden of niet laat ik rusten. Eerst was ik ervan overtuigd dat het haar schuld was, maar toen we even met iedereen gepraat hadden en ik haar versie ook hoorde, laat ik het in het midden. Bovendien heeft het geen zin om er over door te blijven gaan als de leiding het niet heel goed gezien heeft. Lorenzo zat vlak achter ons en hij vond het ook een moeilijke wist hij me te vertellen. Ik neem Selina niks kwalijk, en we konden achteraf gewoon weer lachen als anders. Één zaak weet ik wel, die GoPro haal ik weer van onder het stof vandaan :p. Niet per sé om alles online te gooien, maar wel om het achteraf voor mezelf te bekijken en te delen met de wedstrijdleiding en de andere betrokken rijder moest het nodig zijn. Dat die beelden dan mijn gelijk of ongelijk steunen valt dan natuurlijk van situatie tot situatie te bekijken.

Nu goed, bij dat voorval verloor ik negen seconden, en ondanks het feit dat ik erg hard ging in die kart 7 (41.265 als beste ronde zonder gooien ten opzichte van de 41.447 en 41.448 van Mike en Guido een race eerder en later), kwam ik pas op het laatste van de race in de bumpers van Tim en Lorenzo terecht. Als ik kwaad ben ga ik meestal nog een kleine fractie harder en zorgt er meestal ook voor dat ik net iets meer durf bij een volgend inhaalmanoeuvre. Echter, Tim hield de deur overal perfect dicht en er was geen doorkomen aan, waardoor ik de race als laatste afsloot. Eliano sloot deze race als vijfde af, terwijl Mellanie afgetekend de race won in kart 2. Ik was tevreden over mijn rijden, en aangezien Tim in kart 5 twee tienden langzamer bleef als ik in de eerste race, was ik ook tevreden over mijn rijden in de eerste race.

Race 3 was dan starten volgens totaal klassement na twee races. Ik stond achtste, en kreeg bijgevolg de ook al niet zo heel leuke kart 8 mee (qua karts heb ik het tijdens de laatste paar weken in Roosendaal niet bepaald geweldig gehad...). Op zich voelde die 8 wel beter aan dan 7, en uiteindelijk kon ik er toch weer een 41.2 uit halen. Eliano deed het er in de eerste race twee tienden minder goed in, en Selina ging zelfs nog drie honderdsten sneller als ik in die kart in race 2. Ik was tevreden over mijn rijden, maar had het verdomd moeilijk om in het begin echt een vuist te maken. Ik moest meteen proberen om Guido te passeren, maar hij hielp me een handje door de eerste ronde al te gaan pitten. Danny wist nagenoeg meteen Mellanie in te halen, waardoor ik achter haar kwam te zitten, weliswaar op enkele kartlengten. In het begin had ik het heel moeilijk de aansluiting te maken, maar na één derde race had ik het plots gevonden en ging ik gemiddeld anderhalf tiende harder rijden. Toen ik bij Mellanie aansloot reed ze nog enkele ronden door en ik kwam nooit dicht genoeg om een inhaalpoging te wagen. Toen dook zij de pits in, en onmiddellijk begon ik mijn snelste rondjes van de race te klokken. Ondertussen waren Lorenzo en Danny in gevecht en kon ik beetje bij beetje terrein winnen, zodat ik na mijn pitstop misschien voor hen de baan zou opkomen, maar om dat te bereiken moest ik zo lang mogelijk doorrijden. Jammer genoeg dachten alle leiders hetzelfde en was ik me in de problemen aan het nestelen met toch te blijven wachten, maar als ik geen risico nam was het kalf toch al verdronken voor de daguitslag, dus dan maar alles of niets. Mijn vader gaf me ook aan dat ik nog door moest rijden, maar achteraf bleek dus dat hij zich iets misrekend had, al vind ik het niet zo erg. Zoals ik zei wilde ik zo lang mogelijk buiten blijven. Nuja, het gevolg was dat ik dus net wilde binnenkomen wanneer de finish vlag viel, en dat was natuurlijk te laat. Ik was even aan het twijfelen om een zegegebaar te maken over de lijn, maar dat had misschien wat té geweest :D. Ik zag de humor er wel van in, en zoals ik zei, ik moest iets proberen. Veel zakken in de rangschikking kon ik toch niet meer, en aangezien de enige die me nog voorbij ging in de daguitslag Eliano was, verloren we ook geen punten voor het teamklassement :).

Uiteindelijk werd ik zo negende. Niet het resultaat waar ik op hoopte, maar de snelheid zat op zijn minst goed. Ik vind het alleen jammer voor Eliano dat we door die paar toestanden van mij punten zijn kwijtgeraakt voor het teamkampioenschap, waarvoor sorry Eliano! Eliano zelf had het ook niet makkelijk, maar dat is te begrijpen wanneer je races moet afwerken in kart 1 en kart 8, terwijl je voor de eerste keer op 90 kilo rijdt op de nieuwe baan. Je mag zelf misschien niet 100% tevreden geweest zijn Eliano, ik ben er zeker van dat je zoals altijd een mooie progressie zal boeken naar de volgende race toe! Ik kijk er alweer naar uit om die met je te rijden! Gefeliciteerd aan het podium: Rico, Selina en Mike.



  • Comments(0)//blog.cuatfinish.be/#post12

Formula Karting race 5 - Daytona Kartbahn Essen (D) - Minder randomness bij een loterij

VerslagenPosted by Mats Sat, June 17, 2017 08:13PM

Voor de vijfde race van het Formula Karting kampioenschap trokken we op zaterdag 10 juni naar het Duitse Essen, waar de legendarische baan van twee minuten lengte op ons lag te wachten. Twee weken voordien kwamen we met Traxxis de baan nog verkennen in een twaalf uren race, en toen was het ons al duidelijk dat Formula Karting meer een loterij ging worden dan een race gezien de wel zeer grote kartverschillen. Akkoord, het is een baan van twee minuten, maar dan nog zijn kartverschillen van ruim twee seconden wel erg veel. Na twee sessietjes getraind te hebben was ik er klaar voor, al was het bang afwachten welke karts ik zou krijgen. Er werden dit keer vier races gereden van 18 minuten (9 ronden) met alle rijders tegelijk op de baan. Pitstops werden deze keer niet gebruikt, maar wel telkens een shortcut iedere race. Boor de start voorspelde ik al dat er vier verschillende winnaars zouden zijn in de vier races, net vanwege die zeer grote kartverschillen.

Race 1 - Kart 8

De lijn van het DOK en de BiteMedia leek zich voort te trekken en ik kreeg één van de absoluut slechtste karts gepresenteerd voor mijn eerste race. Ik kwalificeerde me geloof ik (aangezien rittenbladen wel erg moeilijk te verkrijgen waren) op een zeventiende plek, met Rico die ook maar enkele plekken voor me stond. Aangezien mijn rondje trouwens heel goed was wist ik dat ik eerder zelfs nog achter me zou moeten kijken dan voor me.

Bij de start trok Dave voor me al meteen weg, al kon ik het gat beperkt houden. Ondertussen bleef Ward achter me gewoon in mijn bumper meerijden en hoopte ik dat ik door een goed getimede shortcut nog wat plekken kon winnen. De meesten namen deze erg vroeg, eentje zelfs te vroeg (Thom), want je mocht niet de eerste ronde hem nemen, en aldus probeerde ik zo lang mogelijk te wachten met mijn shortcut. Christan Douven kwam voor me in gevecht met iemand anders en deze begon te verdedigen, waarbij ik bang was dat ik te veel tijd zou verliezen en aldus nam ik de keuze om in de voorlaatste ronde mijn shortcut te nemen. Ik kwam daarbij echter nog in een andere trein terecht achter Rico, maar die verloor minder tijd met zijn verdedigende acties. Na mijn shortcut kon ik als vierde in die trein van zeven invoegen en had ik vijf plaatsen gewonnen. Jammer genoeg begon bij het begin van de laatste ronde Rico wel vol te verdedigen en zo kwam Ward ons toch nog voorbij. Hij verloor minder tijd achter Christian dan wij achter Rico en won zo een aantal plaatsen. Veel veranderde er niet meer gedurende die rest van de laatste ronde, maar op het laatste was het met het verdedigen toch lastig in het midden van die groep en kon ik niet verhinderen dat Bart Martens me in de laatste bocht nog voorbij kwam. Veertiende was het resultaat voor de eerste race, niet meteen de ideale opening... Thom Van Dijk verknalde in deze race de kans op een goed eindresultaat, want hij kreeg nooit een echt slecht kartje voor de kiezen, maar kreeg een penalty aan zijn broek voor die te vroege shortcut, waardoor hij ver terugviel.


Race 2 - Kart 12

Dit was het kartje van Dave in de eerste race, die me meteen ook vertelde dat hij goed was. Wat ik niet verwachtte is dat hij zó goed was. In de kwali draaide ik een tijd van 2:01.3, wat een kleine drie tienden sneller was dan Rico. Zo kwamen de grootste pechvogels van de eerste race vooraan te staan op de grid. Ook Romano stond redelijk vooraan na eveneens een desastreuze eerste race.

Ik liet er geen gras over groeien en vanaf de start gaf ik enkel volgas en keek ik niet meer achterom. Rico bleef lang erg dicht hangen, maar hij zat nooit op mijn bumper, en na drie ronden begon hij echt te lossen, ook al was het maar met dik tien meter, waarna het gat elke ronde enkele meters groeide. We besloten beide onze shortcut te doen in de tweede ronde, zodat we niet gehinderd werden door achterblijvers, en dat was de goede keuze.

Na een foutloze race kon ik uiteindelijk nog redelijk eenvoudig de zege pakken en rukte ik zowaar al op naar plaats vier in het dagklassement.

Race 3 - kart 18

Ook kart 18 was een goeie te noemen, maar miste toch net iets meer snelheid dan 12 en bijvoorbeeld 21, al was het verschil miniem te noemen (misschien een paar tienden). Ruben won zijn eerste race in die kart na een beklijvend duel met Mathias die in een iets minder goed kartje zat, en Romano had het er iets lastiger mee en werd vijfde in race 2.

Mijn kwali rondje was allicht het beste rondje dat ik heel het weekend gereden heb en ik klokte een 1:02.2, wat zo'n drie tienden sneller was dan Thom in kart 21 en "thuisrijder" Aaron de Graaf in kart 12. Thom en ik besloten in het begin minstens drie ronden gewoon zo hard mogelijk te rijden vooraleer te beginnen battlen, moest ik niet snel genoeg zijn om weg te rijden.


We deden onze shortcut opnieuw in de tweede ronde, maar een ronde eerder was het verbaasd opkijken toen Ruben in de eerste ronde al zijn shortcut nam. Even een kortsluiting in de hersenen, en dus een logische penalty waarmee hij ver werd teruggeslagen. Deze fout kostte hem, net zoals Thom in race 1, mogelijk de tweede plaats in het dagklassement. Achteraf deed hij er ook niet moeilijk over en hij besefte dat het gewoon dom was.

Jammer genoeg kon ik niet wegrijden van Thom tijdens die eerste drie ronden, en ook Aaron gaf geen krimp. Ik besloot echter niet te beginnen verdedigen en gewoon mijn normale toch al korte lijn te blijven rijden. Met nog drie ronden te gaan plaatste Thom dan zijn aanval op een plaats waar ik het niet meteen verwachtte, de tweede chicane buiten, aangezien ik daar toch ook al redelijk kort reed. Thom kwam van ver en zat er op het moment van insturen net ver genoeg naast om de plaats in te nemen, ook al was de klap redelijk hard. Niet bepaald een schoolvoorbeeld om in te halen, maar de marshalls stonden er met hun neus op en besloten dat er niks aan de hand was, een beslissing waarmee ik kon leven. Thom won zo de race en ik werd tweede voor Aaron. Mijn voorspelling van vier verschillende winnaars in de vier races hield zo, voorlopig, stand. Aan mij, Thom of Ruben om hier proberen iets aan te doen in de vierde en laatste race.

Race 4 -kart 27

Dat zal dan toch zonder mij gerekend zijn voor die tweede zege. Kart 27 was namelijk net zoals die 8 niet vooruit te branden, ook al was hij nog een kleine halve seconde minder traag dan de 8. In de kwali deed ik weer wat ik kon en ondanks een klein foutje kwalificeerde ik me op plaats negen met een tijd waar niemand nog aan kwam in die kart: 2:02.1. Jammer genoeg waren ze voor me net iets te snel om bij te houden in de race en tergend langzaam reden ze weer van me weg, terwijl ik achter me weer een paar jongens had om rekening mee te houden. Eentje daarvan was Tom van Doorn, die besliste om langer te wachten met zijn shortcut dan ik, en zo uiteindelijk voor me te komen. Eens hij me voorbij was was er geen houden aan en reed hij gewoon weg. Ik reed de best mogelijke race die ik kon in die kart, maar die tiende plaats was het maximale. Er zat gewoon niet genoeg snelheid in die 27.

Na afloop van de races verwacht je niet om met de resultaten 14e-1e-2e-10e op het podium staan, maar klaarblijkelijk was ik tweede met maar liefst nog zes punten voorsprong op de als derde geklasseerde Nick (Ozzi). Nog maar eens een teken van hoe belabberd de kartverschillen waren. Zelfs met twee slechte resultaten kon je tweede worden, omdat gewoon iedereen voor de rest ook minstens één keer in een absolute draak zat, en vaak ook twee keer en soms drie keer (zoals Rico). Enkel Mathias, Thom en Ruben konden die absolute drama karts vermijden, waardoor Mathias maar liefst met 15 punten meer eindigde als ik. Thom en Ruben verknalden zelf hun kansen op de tweede plaats met die te vroege shortcut in respectievelijk race 1 en race 3.


Na het podium was er nog een vergadering tussen de organisatie en een aantal rijders met het doel het kampioenschap te verbeteren voor het komende jaar. Het is belangrijk dat een organisatie wil luisteren naar zijn rijders, en dat doet Formula Karting als geen ander, waarvoor proficiat en bedankt. Er zijn een aantal zaken besproken die het kampioenschap toch nog net dat beetje beter kunnen maken.

In het kampioenschap maak ik wat terrein goed op de top 3, met Yoan Medart, die zesde werd in Essen, die net genoeg punten overhoud op mij om derde te blijven. Het verschil tussen hem en mij bedraagt nu nog één punt, terwijl Ruben achter me op zes punten volgt.






  • Comments(0)//blog.cuatfinish.be/#post11

BiteMedia race 9 - Waarom halen we steeds die sleuren uit de pits?

VerslagenPosted by Mats Mon, June 12, 2017 10:44PM

Wat kan er beter zijn om een teleurstelling dat het weekend toch wel was op het DOK te verwerken? Jazeker wel, twee dagen later alweer klaar staan in Roosendaal voor de Bite Media Cup. Ik was vastbesloten om mijn geluk dit keer terug te winnen, en toen ik vernam dat de race in de tegengestelde richting zou verlopen, en er een two-lap eliminatie kwalificatie zou plaatsvinden zag ik het helemaal zitten. Mika vond het niet erg mij te laten kwalificeren, want hij had immers op de nieuwe lay-out nog niet gereden met de wedstrijdkarts.

Ik was duidelijk in goeie doen. Natuurlijk zal ik wel een goed kartje geloot hebben voor de kwali, maar ik voelde me gewoon ook super goed. Ik kreeg kart 5 om te kwalificeren en alles verliep vlot. Aangezien we maar met zeven teams waren viel er na de eerste twee rondes slechts één team af, en dat was Time Attack, waarvan beide rijders de baan nog niet kenden. Zij werden afgetekend laatste. Ik draaide in die Q1 een tijd van 41.465 in mijn tweede rondje, wat twee tienden sneller was dan Tim voor ZHL Racing. Tijdens Q2 voelde ik me helemaal in mijn element. Na twee ronden stond er immers een tijd op het bord van 41.055, wat goed was voor de snelste tijd met drie tienden verschil ten opzichte van alweer Tim. KCR Crew en Quick Bozo vielden deze keer af. In Q3 maakte ik enkele kleine foutjes in mijn tweede en snelste rondje en wist ik nog een tiende over te houden op ZHL Racing. Dutch Kids en Team Bartelen waren er deze keer aan voor de moeite en Tim en ik zouden het uitvechten om pole. In die laatste Q4 kon ik opnieuw een foutloos rondje afwerken in mijn tweede ronde en wist ik een kanontijd te klokken van 40.961, wat op één duizendste na zelfs de snelste tijd van de race zou zijn geweest. Tim volgde op P2 op zo'n 2.5 tienden achterstand. Aangezien ik toch zo'n zes kilo boven het minimumgewicht zat was ik tevreden met mijn kwali. Vanaf pole vertrekken in kart 1, bring it on!

Jammer genoeg had ik de indruk dat die kart 1 nog dezelfde was als die van het DOK. Hij ging voor geen meter vooruit, en al snel bleek het onmogelijk te zijn om Tim en Mellanie van me af te houden. Heb volgen bleek al helemaal geen doen te zijn, hoe hard ik mijn best ook deed. Dat ik uitiendelijk nog tijden kon klokken van 41.1 met een 41.110 als snelste leek een half mirakel te zijn. Daarna probeerden we bij de wissel één van de beste karts te bemachtigen, of die waar Bram in startte voor Quick Bozo, of die waar Mellanie in startte voor Dutch Kids. Ik moet zeggen dat mijn vingers jeukten om binnen te rijden nadat ZHL kwam wisselen, maar ik besloot de orders van de zijlijn te volgen. Wat ik niet gezien had is dat ook Team Bartelen al binnenkwam om van kart te wisselen en ook die kart was goed. Toen het einde van de pit window naderde kwam het allemaal weer niet goed uit. Mellanie kwam naar binnen, en aangezien zij net voor me reed betekende dat dat ik de volgende ronde ook niet kon komen wisselen aangezien ik nog net rood licht zou hebben. Daar profiteerde Bram vlak achter me van om de ronde daarna te komen pitten. Ook daar zat het tegen aangezien ik de volgende ronde dus opnieuw rood had en daar profiteerde Danny dan van om te komen pitten. Helaas was hij de voorlaatste in de pits en moest enkel ik nog. Die kart was jammer genoeg ook niet vooruit te branden, maar ik probeerde er het beste van te maken. Die kart was zowaar nog gemiddeld een tiende trager en aldus ben ik van de hele race nog niet binnen de twee tienden geëindigd van mijn tijd in de kwali, wat dus wel aantoont wat voor materiaal ik voorhanden had... Ik was al blij dat ik dik twee tienden per ronde sneller draaide dan Danny (die wel nog drie kilo extra mee had t.o.v. mij).

In derde positie gaf ik dan het stuur over aan Mika, met enkel ZHL Racing en Team Bartelen die voor ons uit reden. Mika moest even wennen aan de voor hem nieuw baan in de wedstrijdkarts en draaide uiteindelijk vergelijkbare tijden als ik, misschien gemiddeld iets trager. Het zou spannend worden bij de laatste stop voor de tweede plaats en team Bartelen ging als eerste wisselen (zij kwamen immers mijn kart van de stint daarvoor halen, en die was niet best). Toen begon het wachtspelletje weer en greep ik meteen de eerste kans om van kart te wisselen toen die rotkart weg was. Ik briefde Mika kort over dat ie best een goed ding had, en dat het close zou zijn met Team Bartelen. Dat was het ook. Mika kwam weliswaar nét voor Mike de baan op, maar Mike nam gelijk de eerste kans die hij zag om te passeren. Daarna moest Mika eventjes lossen, maar naar het einde toe moest Mike toch beginnen verdedigen. Een paar keer leek Mika er dichtbij, maar uiteindelijk was er geen doorkomen aan en werden we dus derde achter de verdiende winnaars ZHL Racing, die heel snel reden en op de goede momenten de karts kwamen wisselen, en dus Team Bartelen.



  • Comments(0)//blog.cuatfinish.be/#post10

Dutch Open Kartchallenge 2017 - Veel pech en één oerdomme fout

VerslagenPosted by Mats Mon, June 12, 2017 10:20PM

Een weekend waar ik persoonlijk al een tijdje naar uitkeek was dan eindelijk aangebroken, het DOK 2017 te Roosendaal. Ik was extra gemotiveerd en opgewonden om deel te nemen aangezien er een nieuwe baan kwam te liggen de woensdag voor het kampioenschap, zodat iedereen weer van nul moest starten. Sommigen reden uiteraard een massale hoeveelheid aan trainingssessies, maar ik was er vrij gerust in nadat ik twee keer in elke richting getraind had vrijdagavond. Vooral in de tegengestelde rijrichting voelde ik me enorm comfortabel en reed ik ook heel andere lijnen dan de andere toppers, maar het waren wel lijnen waar ik veel vertrouwen in had voor de races. In de normale richting voelde ik nog twee puntjes die ik kon verbeteren, maar dat viel op zaterdag wel op te lossen. Andere Traxxis Boys die meereden waren Nick (Ozzi), Christophe, Bjorn, Yoeri en Thom. Stefan en Peter kwamen ons nog wat aanmoedigen gedurende het weekend.

Race 1 - normale richting - kart 12

In mijn eerste race kwam ik meteen in een poule terecht met Ruben, die jammer genoeg voor mij de snelste kart van het pak lootte (de 9). In de kwalificatie (waren allemaal one lap) stond ik op slechts een dikke tiende van Ruben, maar in de race was al snel duidelijk dat mijn kartje geen match was voor die van Ruben. Hij kon comfortabel van me wegrijden en na een vrij saaie race moest ik genoegen nemen met een tweede plaats, met een best lap die drie tienden trager was dan die van Ruben. Thom, die derde werd, moest ook al snel de rollen lossen, zodat ik nooit echt bedreigd werd voor P2. Hij moest wel alle zeilen bijzetten om Mellanie voor te blijven.

Race 2 - tegengestelde richting - kart 9

Hallelujah! Kart 9! Bommetje, en dus liet ik er ook geen gras over groeien. In de kwali was het wel even warm toen de kerel voor mij rond ging en nog deels op de rijlijn stond. Hierdoor moest ik sneller insturen in de eerste hairpin dan normaal, wat de kart een klein beetje uit balans bracht. Ik denk dat ik daar toch een tiende kwijtspeelde, maar gelukkig was de rest van mijn rondje (en de kart) zo goed dat ik maar liefst drie tienden voorsprong had op Selina in kart 10 en vier tienden op Bram in kart 11 . Bij de start was ik ook meteen weg, en Selina was de enige die ietwat in de buurt bleef. De rest keek tegen een aardige achterstand aan. Zo pakte ik deze race de volle pot aan punten, met een extra punt voor pole en nog een punt voor de snelste raceronde van 41.063 seconden, wat overigens de snelste raceronde was van het gehele weekend (in de algemene klasse). Selina draaide in de race een best lap die vier tienden trager was. Zo rukte ik op richting derde plek in de stand, wat jammer genoeg door weinig geluk gedurende de rest van het kampioenschap mijn hoogste notering gedurende het weekend was.

Race 3 - normale richting - kart 1

Dit is het punt in het kampioenschap waar mijn geluk duidelijk al op was. Kart 1 was een van de twee traagste karts van het hele kampioenschap. In de kwalificatie kon ik me na een rondje met toch wel een redelijk grote fout als derde kwalificeren achter Tim en Danny, die beide drie tienden harder gingen in karts 11 en 8. Mijn foutje zorgde er dus niet voor dat ik verder terugviel, dat gat was gewoon te groot. Ik moest me meer zorgen maken over Marcel Kouijzer achter me, die in redelijk goede kart 5 zat en zijn rondje verklootte. In de race waren de eerste twee er gelijk vandoor gegaan en het zag er naar uit dat ik stand zou houden op P3. Marcel vond uiteindelijk toch een gaatje en bij dat manoeuvre kwam Steve Kolela, die zijn pitstop al had gemaakt, ook weer in de buurt te zitten voor P3 in zijn bomkart 2. Toen ik uiteindelijk mijn stop maakte naar het einde van de race toe, had ik nog enkele kartlengten overschot op Steve, maar Marcel kon me jammer genoeg net voorblijven toen hij zijn stop maakte. Wanneer arcel begint te verdedigen weet je dat het afgelopen is, en er was dan ook geen doorkomen aan. Het werd dus de vierde plaats, wat na de race onverwachts nog veranderde in de derde plek omdat Marcel blijkbaar met zijn voorwielen bij de stop niet tussen de twee lijntjes stond, maar het eerste lijntje raakte. Hij kreeg er een penalty voor van 15 seconden, wat een beetje absurd is aangezien hij te vroeg stilstond, en hij dus geen moment de veiligheid in gevaar had gebracht. Na deze race stond ik vijfde in het klassement en daarmee sloten we de zaterdag af.


Race 4 - tegengestelde richting - kart 4

Zondag startte met een race in de tegengestelde richting, die mijn voorkeur geniet, maar makkelijk zou het niet worden met Ruben en Romano in mijn groep, en aldus was het bang afwachten voor de kartloting. Voor de loting plaatsvond bleek dat van de drie absolute toppers in deze groep enkel Romano nog bomkart 9 kon loten. Ik voorspelde dan dat Romano hem ook effectief zou loten, en zo geschiedde... De race werd plots nog een stuk moeilijker. Daarna was ik even met Ruben aan het praten dat we kart 2 zouden nodig hebben als we de race wilden winnen, en wat lootte Ruben? Je hebt het goed, de 2! Ik moet leren mijn mond te houden bij de kartloting van andere rijders, want blijkbaar spreek ik alleen maar waarheid als ik ze goede karts voorspel. Ik heb het ook getest op mezelf, maar dat was helaas helaas minder succesvol. Toen ik het cijfer 8 zei lootte ik kart 4, die niet slecht is, maar ook niet één van de betere karts. Opboksen tegen Ruben en Romano in kannonen 2 en 9 leek toen zo al meteen een verloren zaak, maar ik ging er alles aan doen om het ze zo moeilijk mogelijk te maken.

En dat gebeurde ook. In de kwalificatie verraste ik velen door als tweede te kwalificeren, voor Romano en op amper 18 honderdsten van Ruben. Gezien de kwalificatie van Lorenzo een race later drie tienden trager was in die kart was ik ook best tevreden met mijn tijd. Toen de race startte drong echter de realiteit al snel door dat de race winnen niet mogelijk zou zijn. Ik kon Ruben de eerste paar ronden nog een beetje bijhouden, maar het duurde slechts tot ronde vier voordat Romano zijn inhaalmanoeuvre op mij plaatste, zodat ik derde kwam te liggen. De pace van Romano was helemaal te snel in die 9 en ik moest hem al snel laten gaan. Hij opende de jacht op Ruben, maar het duurde even voor hij de aansluiting kon maken. Uiteindelijk kwam hij er plots bij toen Ruben zijn kart een keer over de lijn gooide om proberen de snelste racetijd te pakken. Ruben begon af en toe ietsje te verdedigen, en het gat stopte met groeien. Ik denk dat ik ongeveer op twee seconden hing op dat moment. Ik besloot dan om iets vroeger te gaan pitten in de hoop dat ze het niet gezien zouden hebben en dat zij nog wat langer zouden doorgaan terwijl ze vechten met elkaar. Dat gebeurde ook, maar net niet hard/lang genoeg. Ruben en Romano draaiden tot aan Romano zijn stop zo'n drie tienden per ronde trager als ik, maar dat was net niet genoeg voor mij om hen voor te blijven. Romano kwam met een voorsprong van zo'n drie kartlengten de baan weer op en ik kon net niet aansluiten aan zijn bumper. Ruben ging een ronde later pitten en hij wist Romano nét voor te blijven, waarna hij onmiddellijk begon te verdedigen en ik weer aansloot. Ik probeerde alles om Romano voorbij te komen, maar uiteindelijk besloot ook hij om zijn tweede plek te verdedigen in plaats van de eerste te blijven aanvallen en kwamen we dus in dezelfde volgorde de finishlijn over. Ruben eindigde na een ultieme poging om de best lap te pakken nog in de banden, maar Romano ging uiteindelijk met de beste ronde lopen met een tijd van 41.239. Ik was ook tevreden met mijn beste ronde van 41.387 (zonder over de lijn te gooien), en ik reed denk ik één van mijn beste races ooit en iets minder materiaal. Ik was trots op wat ik heb gedaan in die race, maar achteraf heerste toch voornamelijk de frustratie dat ik net in deze groep zat met Ruben en Romano in die karts. Achteraf bleek dat met de rondetijden die ik continu draaide ik in feite alle andere groepen van race 4 kon winnen met die kart 4... Het zat voorlopig dus nog steeds niet mee, afgezien van race 2.

Race 5 - kart 7 - normale richting

Ik had duidelijk mijn lesje nog niet geleerd en voorspelde dat Marcel de 9 zou loten, en raad eens wat er gebeurde? :) Jawel, hij lootte hem ook. Toen ik daarna de 7 uit de pot haalde besefte ik opnieuw dat het heel moeilijk zou worden. Kart 7 was redelijk goed in de tegengestelde rijrichting, maar in de normale rijrichting was het helaas niet veel soeps. Groot was mijn verbazing dan ook dat ik mezelf op pole positie wist te zetten, een kleine tiende van een seconde voor Marcel. Toch weer een extra puntje gescoord, al besefte ik dat de race winnen andere koek zou worden. Thom startte als derde in kart 5.

Ik reed mijn normale vertrouwde korte rijlijn, en Marcel vond niet meteen een opening. Uiteindelijk vond hij dat gaatje wel op dezelfde plaats als in race 3 en jammer genoeg voor mij verloor ik daar net genoeg tijd mee zodat Thom opnieuw kon aansluiten. Marcel begon stilletjes aan weg te rijden, al had ik verwacht dat dat iets vlotter zou zijn gegaan. In ieder geval was hij snel genoeg om onbedreigd naar de zege te rijden, terwijl ik Thom maar niet afgeschud kreeg. Toen het einde van de race naderde durfde ik niet te lang wachten om mijn pit stop te maken aangezien er nog een aantal achterblijvers voor ons uitreden waarvan ik niet wist of zij nog moesten stoppen of niet. Met nog drie ronden te gaan maakte ik dan mijn stop, die best goed was, en een ronde later kwam dan Thom binnen. Thom kende een fenomenale in-lap en wist bij de exit van de pits me een fractie voor te blijven. Opnieuw dus een derde plaats na alweer een race in een moeilijke kart, met sterke tegenstanders in betere karts. Het bleef wat tegenzitten en zo stond ik na de reeksen ondanks vijf podia uit vijf races op de negende plaats, met amper vier punten voorsprong op de als veertiende geklasseerde rijder in de stand. Dat beloofde nog spannend te worden voor de finale, moest het in de halve finale weer tegenzitten.

Halve finale - kart 4 - tegengestelde richting

Het is echter niets voor mij om zomaar op te geven, en ik maak er altijd een sport van om, ook als het tegenzit, zo hoog mogelijk te eindigen, maar ook om het beste te rijden van iedereen in welke kart ik ook krijg. En daarbij, de mindere karts zullen toch niet blijven komen zeker? Of toch... Nogmaals kart 4 geloot, die nog steeds niet heel slecht te noemen was, maar toch minder. Rico lootte kart 6 die ook niet goed was en nog slechter was dan de 4, en dus had ik er goede hoop op. Ik kwalificeerde me ook op pole met een kleine tiende voorsprong op Rico. Helaas miste de kart plots wel erg veel snelheid ten opzichte van 's ochtends. Rico reed wel een fenomenale race en kon met kart 6 gemiddeld 41.5-41.6 klokken terwijl ik niet veel moest onderdoen. Hij kwam me in de zevende ronde voorbij en meteen kreeg ik ook Lorenzo in m'n kont. Ik wist hem achter me te houden, maar ik besloot opnieuw iets vroeger te gaan pitten in de hoop dat Lorenzo mijn pace dan niet meer kon volgen (en ook omdat hij dan even in de remmen moest omdat ik de pits indraaide). Jammer genoeg had ik even een seconde kortsluiting in mijn hoofd en besefte ik te laat dat ik moest remmen in de pits bij de twee lijntjes. Toen ik het besefte probeerde ik nog op tijd te stoppen, maar dat lukte net niet. Zo'n 15 cm stond ik over de lijn en dus kreeg ik een 15 seconden penalty. Oerdom, maar niets meer aan te doen en dus verder rijden en doen wat ik kan.

Daarna ging het van kwaad naar erger, want Lorenzo zat net voor me toen hij zijn stop maakte en hij ging meteen vol verdedigen, iets wat ik niet kon gebruiken aangezien ik tijd moest winnen op achterblijvers om nog wat punten uit de brand te slepen. Ik gaf Lorenzo zelfs een kwart van een recht stuk de ruimte, maar hij zag kennelijk niet dat ik dit deed en hij bleef vol verdedigen, ondanks het grote gat tussen ons. Ik wilde namelijk dat hij stopte met verdedigen en dat hij van me wegreed zodat ik daarna ook een normale racepace kon rijden om tijd te winnen op de achterblijvers. Jammer genoeg mislukte dit dus en had ik nog maar één andere mogelijkheid, en dat was Lorenzo inhalen. Hij timmerde echter alle gaten mooi dicht, en toen ik één keer toch net een ruimte zag van een kartbreedte ging ik er voor. Ik zat helaas net niet ver genoeg en Lorenzo behield te positie, waarbij ik een waarschuwing kreeg (mede omdat Mellanie dankzij die actie ons beide voorbij kwam). Daarna was er geen doorkomen weer aan en finishte ik als zevende, wat meteen laatste werd aangezien de jongens achteraan ook nog bij onze trein konden aansluiten. Mellanie kon tijdens die chaos opklimmen van P7 naar P2 en vooral Nick (Ozzi) zal tevreden geweest zijn om in slechte kart 1 derde te worden met een tactisch een heel sterke race.

Met die laatste plaats (met een bonuspunt voor pole positie, *jeej*), was ik er zeker van dat ik de finale niet zou halen.

Finale - Kart 11 - normale richting

Groot was mijn verbazing dan ook dat ik het toch nog net wél gehaald had. Ik kwalificeerde me als dertiende en laatste rijder voor de finale. Die mededeling kwam net optijd, want ik stond net klaar met al mijn spullen in mijn handen om te vertrekken. Snel weer omkleden, en richting circuit voor de one lap kwali in dezelfde kart.

Het kartje waarin we in die kwali moesten rijden had van heel het weekend nog niet gereden, en dat was er aan te merken in mijn eerste ronde. Ik moest als laagste geklasseerde rijder in de finale immers ook als eerste mijn rondje afwerken. De kart werd enkele ronden opgewarmd door de marshalls, maar het was niet genoeg om hoog op de grid te komen staan. Ik haalde denk ik het maximale uit de kart op dat moment, aangezien de grip nog niet goed was. Ik klokte een tijd van 42.174, waarmee ik de eerste vier rijders die achter me kwamen verrassend genoeg allemaal nog minstens drie tienden voor bleef. Even was er dus hoop dat ik nog ergens bovenaan mocht vertrekken, maar die werd aan diggelen geslagen toen iedereen die na Tim reed nog onder mijn tijd doorging, waardoor de achtste startplek mijn positie was. Wat nog belangrijker was is dat ik door die achtste plek ook pas als achtste mijn kart mocht kiezen voor de finale. Met de karts die overbleven na de eerste zeven selecties besloot ik de 11 te kiezen. Die kart kende een enorm anonieme zondag, maar was op zaterdag in de normale richting gewoon goed, dus ik hoopte dat dit nog steeds zo was.


Iets speciaals was die 11 zeker niet, maar hij ging aardig vooruit en daar was ik dan vooral blij om. Vooral constant rijden was in die kart heel eenvoudig om te doen. Het enige wat ze miste was genoeg snelheid. Mellanie en Bram gingen in het begin voor mijn neus al snel de pits in en aangezien Selina en Lorenzo vooraan wat begonnen te duelleren besloot ook ik om in de derde ronde al mijn eerste stop te maken (finale was 40 ronden in plaats van 25 in de andere races en twee pit stops in plaats van één). Ik kwam net voor Bram weer de baan, dus dat was al een gewonnen positie en net toen Selina net voor ons de baan weer op kwam net voor Melannie ging Mellanie al voor de tweede keer pitten. Selina bleef nog even doorrijden en ze ging in kart 13 net snel genoeg dat het gat tussen ons twee (van drie kartlengten) continu hetzelfde bleef. Uiteindelijk ging zij ook al na 1/4 koers haar tweede stop maken en kwam ze net voor Mellanie de baan weer op, die ze meteen kon achterlaten.

Ik wilde echter niet te vroeg mijn tweede stop maken, aangezien Rico vooraan in bomkart 9 nog geen stop had gemaakt zou hij na twee pit stops van mij immers al snel op mijn hielen zitten om me te dubbelen, wat weggegooide tijd is moest het gebeuren. Dat is dus precies wat Selina en Mellanie wel hebben moeten doen, en vooral met Selina kostte dat haar een plek op het einde van de race. Ik had ook niemand meer echt voor me zitten en kon dus gewoon mijn ding doen en doorrijden. Bram achter me gooide zijn vislijn uit en bleef maar liefst 26 ronden in mijn bumper kleven. We waren ongeveer even snel en Bram maakte de keuze mij de kop te laten trekken en geen tijd te verliezen met een inhaalmanoeuvre. Hij tikte mijn achterbumper zelfs geen enkele keer aan zodat we met twee goed konden doorknallen en tijd wonnen op onze concurrenten. Met nog twaalf ronden te gaan vond Bram het welletjes en maakte hij zijn tweede pit stop, waarna hij nét niet meer dezelfde pace kon rijden als achter mij aan. Toen ik dan uiteindelijk de voorlaatste ronde mijn tweede stop maakte kwam ik net voor Selina weer de baan op, waar ik toch een beetje verrast over was. Ik moest wel meteen volle bak verdedigen, maar aangezien het één rondje was kon ik dat ook zonder problemen volhouden. Zo eindigde ik als vierde achter Rico, Ruben en Lorenzo, en kostte die vroege tweede stop van Selina haar dus effectief de vierde plaats in de finale.

Na de finish leek ze even niet zo blij met me te zijn. Ik kreeg een paar bliksemschichten van ogen naar me toegeworpen van binnen die helm en uiteindelijk bleek dat ze dacht dat ze haar derde plaats in het algemene klassement kwijt zou zijn omdat ik nog een plaats pakte voor haar in de race, en daardoor Lorenzo derde zou worden in de eindstand. Het was gelukkig de emotie van het moment en later konden we er gewoon over praten en was de algemene conclusie dat ik natuurlijk niks verkeerd deed en mijn kampioenschap rij. Uiteindelijk bleek ze nog kwaad te zijn om niks, want zij en Lorenzo hadden evenveel punten. Met een overwinning meer pakte zij de derde plaats in het kampioenschap en de titel bij de vrouwen. Rico pakte afgetekend de zege in de finale en vergrootte zo zijn voorsprong nog op Ruben om de titel te pakken. Ruben eindigde als tweede in het kampioenschap, dus voor Selina, Lorenzo, Danny en Mellanie. Tim en Bram eindigden nog net voor me, en ik kon me door die goede race nog opwerken van plaats 13 in het kampioenschap naar plaats negen.

Achteraf was ik zeer tevreden van mijn finale en vooral Bram en ik konden het, zoals wel vaker, goed met elkaar vinden op de baan. Ik heb naar mijn mening een heel goed kampioenschap gereden, maar het geluk was afgezien van de tweede race ver te zoeken. Elke andere race zat er tenminste één en vaak twee of meer goede rijders in betere karts als ik, en dan is het moeilijk om die posities uit de brand te slepen. Telkens zat ik dichtbij, maar dichtbij levert helaas niks op. Tel daar mijn ongelooflijk domme fout van in de halve finale nog bij en dan wordt je dus negende in het kampioenschap... De enige troost die ik had is dat die fout me geen podiumplaats gekost zal hebben in het kampioenschap, aangezien het gat op de derde uiteindelijk 18 punten bedroeg.




All-in-all heb ik me goed geamuseerd, en ik hou van de nieuwe baan, vooral in de tegengestelde richting. Volgende keer opnieuw een kans om die overwinning te pakken! ;-)

Felicitaties aan Rico, Ruben en Selina, beresterk gereden!



  • Comments(0)//blog.cuatfinish.be/#post9
Next »